2017

21-ე საუკუნეა და მგონი ვერ ვხვდებით …
უკვე 17 წელი გავიდა რაც 21-ე საუკუნე დადგა – საუკუნის 1/6-ზე მეტი გავიდა …

  • ჩვენ ისევ გასული საუკუნის აზრებით/აზრებში ვცხოვრობთ … ისევ ის ძველი აზრები – ძველი წარმოდგენები – ძველი შეხედულებები … ყველაფერი წარსულიდან …
  • არაფერი შეცვლილა, იმის გარდა, რომ ყოველდღიურ ყოფით ლექსიკონს რამოდენიმე ასეული სიტყვა დაემატა:
    ლაიკი(Like), დაშეარება(share), სელფი(Self), ინსტაგრამი(Instagram), ფეისბუქი(Facebook), ბლოკჩეინი(Blockchain), ბიტკოინი(Bitcoin), … სულ რამოდენიმე ასეული სიტყვა …

ერთიდაიგივე, სულ ერთიდაიგივე – არაფერი ახალი … და გვინდა ახალი, ველოდებით ახალ წელს …

მგონი, ვერც კი ცნობიერდება, რომ უკვე 21-ე საუკუნეა …

ამჟამინდელობა

ამჟამინდელობა არის სიცარიელე – როცა არაფერია არც წარსულიდან (უკვე არსებულიდან, ყოფილიდან, მკვდარიდან) და არც მომავლიდან (ოცნებიდან, ჯერარარსებულიდან)
მხოლოდ ეს სიცარიელეა რეალობა …

მხოლოდ სიცარიელეში შეიძლება იყოს თავისუფლება

ბედი

ბედი არაფერს გვართმევს … ბედი გვჩუქნის …

ჩვენი არჩევანი განაპირობებს ბედს …
ბედი გვჩუქნის ახალს … მას არ შეუძლია წარსული გვაჩუქოს, ის უკვე იყო, გვქონდა

ბედი გვჩუქნის ახალს…

ახალს, რომელიც მხოლოდ შანსია ჩვენი წინსვლისთვის – უბრალოდ, ადამიანები გავურბივართ სიახლეს და წასულის „ჭაობს“ ვეძლევით – ვერ ამოვდივართ ან ვუბრუნდებით იმ იმედით, რომ წარსული შეიცვლება და მომავალში უკეთესი გახდება ანუ წარსული გვინდა მომავალში – სრული აბსურდი; დაახლოებით იგივე, რომ ახლა კომპიუტერიდან ისევ საბეჭდ მანქანას მივუჯდეთ –  აბსურდი, უფრო ზუსტად კი რეგრესი და წარსულიდან ვერ გათავისუფლებული ადამიანი სწორედაც რომ რეგრესს განიცდის, …
სამყაროში ყველაფერი მოძრავია და თუ შენ წინ არ მიდიხარ, ერთ ადგილზე, ესე იგი, წარსულში დგახარ, მიდიხარ უკან … ზუსტად ისევე, როგორც მატარებლის ვაგონიდან დანახული ხე ერთ ადგილზე რჩება, მაგრამ სულ უფრო და უფრო უკან „მიდის“ შენი თვალხედვიდან …

ბედი არაფერს გვართმევს – წარსული უნდა ყოფილიყო, რომ სიახლეს იმ გამოცდილებით შევხვედროდით რაც შევიძინეთ … ზუსტად ისევე, როგორც საბეჭდ მანქანაზე ბეჭდვის ცოდნა გამოადგება ადამიანს კომპიუტერთან მუშაობისას … საბეჭდი მანქანიდან ხომ არაფერი დარჩა ბეჭდვის ცოდნის, ბეჭდვის გამოცდილების გარდა ?! … საბეჭდი მანქანა დარჩა წარსულში, აწმყოში გვაქვს გამოცდილება(ბეჭდვის ცოდნა), რომლითაც წინ უნდა წავიდეთ …

Прошлое не дает жить настоящим и не пускает нас в будущем – это происходит на эмоциональном уровне, что берет верх над здравым смыслом и человека держит под замком.

Люди часто так обходятся друг с другом, или сами мы не можем выйти из прошлого, или из-за чего-то(имущество, наследство, финансы …) и под маски семьи, ради детей и т.д. удерживают отношения (но это всего лишь оправдание своей позиции – неосознанно никто не хочет возвращаться в прошлое, все хотят идти вперед – как никто не хочет быть плохим), и это все происходит на эмоциональном уровне и человека ставит в зависимость – полная несвобода, что конечном счете приводит к разлаганию индивидуума – человек теряет самого себя, человек теряется и для других, для мира в целом …

არჩევანი განაპირობებს ბედს …
წარსულისეულ წრეზე თუ დავდივართ შედეგიც შესაბამისია

1

ადამიანი აწმყოს არსება

წერტილი და არა წრფე
წერტილი, რომლის გარშემო ტრიალებს სამყარო და წერტილი, რომელიც თავად ქმნის(იაზრებს) სამყაროს

ის მხოლოდ აწმყოში ცხოვრობს – ყოველი წამი არის აწმყო; აწმყო, რომელიც მომდევნო წამს უკვე წარსულია და ისევ აწმყო …

ის ვერ რჩება წარსულში – ყოველი წამი აწმყოა

ის ვერ მიდის მომავალში – ყოველი წამი აწმყოა

წარსული შემოდის(რჩება) აწმყოში, თან ვატარებთ, რითიც ის, რაც მომავლიდან მოდის ვერ შემოდის წარსულით გაჯერებულ აწმყოში მომავლიდან (მომავლიდან მო-მავალი-სთვის ადგილი არაა)

ეს ყველაფერი ხდება აზროვნებაში – ყველაფერი აზროვნებაშია, მთელი სამყარო(ღმერთის ჩათვლით)

ვერდავიწყება, წარსულისგან ვერგათავისუფლება უშლის ხელს მომავლიდან მო-მავალს და არის წარსულით გაჯერებული აწმყო … შეჩვეული ჭირი(წარსული), რომელიც მომავლიდან მო-მავალ შეუჩვეველ(ახალს, ჯერ კიდევ უცნობს, არგანსაზღვრულს) ლხინს გვირჩევნია …

„წამის სიხარული – აი, ცხოვრება! მხოლოდ ის არის მარადისობასთან ყველაზე ახლოს“ ერიხ მარია რემარკი

მომავალი თუ წარსული?!

არის მხოლოდ დღეს და ახლა – დანარჩენი მომავლიდან მოდის …

როგორც წესი, ჩვენ ვერ ველევით წარსულს და ამიტომ „მომავალშიც“ წარსულია – კიდევ უფრო ძველი, ძველზე უფრო ძველი „მომავალი“…

არაფერი ახალი – ახალი ილუზიებით წრეზე სიარული …

ჩანაწერი სრულად

გაქცეული მომავალი

ალბათ, ადამიანის ცხოვრება ეტაპებითაა თუ საფეხურებივით და როცა ერთი საფეხურიდან მეორეზე გადასვლა გვიწევს, რაღაც უკან გვექაჩება, წინ არ გვიშვებს – ესაა ის, რაც, ასე ვთქვათ, წინა საფეხურიდანაა ჩვენში შთაბეჭდილი და უკვე ცხოვრების წესად თუ აჩემებად იქცა და რაც ხელს გვიშლის შემდგომ საფეხურზე ასასვლელად …

ჩანაწერი სრულად