ბრიყვი

ბრიყვობის პრობლემის არსი ისაა, რომ ადამიანი კითხვას არ სვამს, კითხვას: „ვინ ვარ“?

ბრიყვს არ აინტერესებს და არც სურს დააკვირდეს, გვერდიდან შეხედოს საკუთარ თავს, მივიდეს საკუთარი თავის შეცნობამდე  … მას არც სხვისი ესმის და არც თავისი იცის …

როგორც წესი, ყველა თვლის რომ იცის ვინ არის და თავისთავად არავინ თვლის რომ ბრიყვია … მაგრამ ასე კი ?!

რაც უფრო განათლებულია ადამიანი მით უფრო უძნელდება საკუთარ თავზე დაკვირვება. მან ხომ ფაქტობრივად „ყველაფერი იცის“, ისიც კი რომ ბრიყვი არაა …

P.S. აქ საუბარი არაა ბრიყვობის მდგომარეობაზე, რომელიც მემკვიდრეობითია ან რაიმე გარეგანი თუ სხვა ფაქტორებით არის გამოწვეული – როდესაც დაკვირვება, სწორი განსჯა-ანალიზი შეუძლებელია …

რა არის განმანათლებლობა?

იმანუელ კანტი – პასუხი კითხვაზე: რა არის განმანათლებლობა?

„განმანათლებლობა – ესაა ადამიანის გამოსვლა უმწიფრობიდან, რომელიც მისივე ბრალია.
Continue reading “რა არის განმანათლებლობა?”

ამჟამინდელობა

ამჟამინდელობა არის სიცარიელე – როცა არაფერია არც წარსულიდან (უკვე არსებულიდან, ყოფილიდან, მკვდარიდან) და არც მომავლიდან (ოცნებიდან, ჯერარარსებულიდან)
მხოლოდ ეს სიცარიელეა რეალობა …

მხოლოდ სიცარიელეში შეიძლება იყოს თავისუფლება

ვარდისფერი

ადამიანი წარმოდგენების ტყვეა …

ადამიანი საკუთარი აჩემებული წარმოდგენებისგან თავისუფალი მდგომარეობიდან თუ არ ხედავს, განსჯის, ექცევა ილუზიაში, წყდება რეალობას, სამყაროს და იკეტება …

ეს ჩაკეტვა იქცევა მისთვის ერთადერთ მისაღებად რეალობად, ესმის-იგებს მხოლოდ იმას, რაც უნდა-აწყობს, თვითონვე აფერადებს ვარდისფრად და ცხოვრობს მასში ….

ის, რაც შანსს აძლევს ჭეშმარიტების, ცხოვრების საზრისის შესამეცნებლად, ამ წარმოდგენების ფილტრს გაივლის და, როგორც წესი, გვერდზე გადაიდება, უყურადღებოდ რჩება, ფილტრშიგავლილი დამახინჯებული სახით წარმოდგება …
ცხოვრებაც შესაბამისად მიდის

ფიქრი და აზროვნება

ფიქრი – გარემოს მიერ შთაბეჭდილ-ჩანერგილ და გათავისებულ-შესისხლხორცებული ცნებებისა და ტერმინების (ეს კარგია, ის ცუდია, ეს შეიძლება, ის დაუშვებელია და ასე შემდეგ) უსასრულო კომბინირება საკუთარი შეგრძნებების შესაბამისად …
ერთიდაიგივე – სადაც არაფერი იცვლება, ყველაზე რთულად ცვალებადი ადამიანის ფიქრებია …
არსებითი სახელი, რომელიც იბრუნება … უცვლელი არსი, არადენადობა, მხოლოდ გარეგანი ფორმის ცვლილება (შეგრძნებებისდა მიხედვით)…
(ფიქრი აზროვნება არაა)

აზროვნება ესაა პროცესი – მოძრაობა-მოქმედება – ზმნა, რომელიც იუღლება … არსის ცვლილება, დენადობა …

მოაზროვნე?!

მთელი ცხოვრება არის ქაოსი, განუსაზღვრელობა, სიტუაციურობა და ადამიანად შედგომა-დარჩენისთვის ყოველწუთიერი ჭიდილი …
… და ეს ყველაფერი ხდება ადამიანის აზრებში, აზროვნების სფეროში …

კითხვის არ დასმა

ადამიანი კითხვას როცა არ სვამს(კითხვის დამსმელი არ არის) ყველაფერს იღებს როგორც მზა-მზარეულ მოცემულობას, სხვის მიერ ბოძებულს, რომელიც წაკითხულის, მოსმენილისა თუ აღქმულის „თავისი“ აზრებით (ასევე გარედან შთაბეჭდილი: გარემო, სკოლა…) კომბინირებას ახდენს თავის სასარგებლოდ და გამოყავს შესაბამისი(სათავისო) დასკვნები …

შესაბამისად ასეთი ადამიანი საჭიროებს ვიღაცას(ავტორიტეტს, კერპს, ბელადს, რომელმაც „ყველაფერი იცის“ – „მამაომ იცის“, „Google იცის“ და …) ანუ არის სრულ არათავისუფლებაში და ამ არათავისუფლებიდან განსჯის …

სიკვდილ-სიცოცხლე – ჭიქა წყალი

ჭიქა წყალი ორთქლდება და შეერევა „საერთო მასას“(ჰაერს)

წყლის შემთხვევაში ერთბაშადი აორთქლება არ ხდება …

სიკვდილი არის მხოლოდ მომენტი, „წამის გაელვება“, რომელიც ამ მომენტამდე არაა(ცოცხლები ვართ) და არც ამ მომენტის შემდეგ არის …

ჭიქა წყალი ორთქლდება და შეერევა „საერთო მასას“(ჰაერს), სულიერ სამყაროს …

და ისევ მოდის „წვიმის“ სახით (ფიზიკურ სამყაროში) …

რა ფორმის, ფერის, ზომის … ჭურჭელში ჩაიღვრება – სრულყოფილი იქნება თუ ნაკლული (გაბზარული, დაზიანებული, მახინჯი, შეუხედავი) – ეს სხვა თემაა …

მარტოობა

ორი ადამიანის თავისუფალი ურთიერთობა …
როცა ერთად ხარ და ნებისმიერ მომენტში შეგიძლია რომ მარტო იყო …
ალბათ, მაშინ არის ეს ურთიერთობა(ორთა ერთობა) თავისუფალი და იბადება მორალი – მორალი თავისუფლებიდან შობილი …

ყველა სხვა შემთხვევა არის არათავისუფლებიდან – ანგარიშგაწევიდან, ტრადიციიდან, საზოგადოების წეს-ჩვეულებებიდან ან/და სხვა არათავისუფლების ძალდატანებით თავსმოხვეული მორალურ-ეთიკური თუ სხვა ნორმებიდან, რომლებიც არათავისუფლებას მხოლოდ აძლიერებს…

ადამიანი მიდის აზრამდე რომ თავისუფლება არის ის, რაც სხვის თავისუფლებას არ არღვევს …

მე არ ვიზღუდები და არც სხვა ვზღუდავ …

და ეს ყველაფერი შესაძლებელია მხოლოდ თავისუფალებიდან ამოზრდილი მორალთან ერთად, რომელიც არათუ შეზღუდულობა, არამედ საკუთარი თავისუფალი, გაკეთილშობილებული ნებიდან ამოდის …

„დღის წესრიგში“ დგება „იცხოვრო, ნიშნავს იცხოვრო სხვისთვის“ (ერიხ მარია რემარკი) …

თითქოს მარტო, მაგრამ ხარ არამარტო, სხვისთვის, ადამიანისთვის …

ადამიანი ადამიანით არის ადამიანი …

განათლებული თუ გაუნათლებელი?!

განსხვავება განათლებულსა და გაუნათლებელ ადამიანს შორის, ალბათ, ყველაზე ნათლად ცნება „სიყვარული“ და „სექსი“-ს მაგალითზე ჩანს:

ჩანაწერი სრულად

მიტოვებული სამყარო

“მთავარი კითხვა ის კი არ არის: როგორ გავიგო მე ბევრი რამ? არამედ: როგორ ვიქცე მე სრულყოფილ ადამიანად, როგორ მივუახლოვდე მე ჩემს დანიშნულებას?“

რას ვეძებ? იმას რაც მაკლია …

სად ვეძებ? გარეთ … თუმცა კი, ვამბობ, რომ ეს ყველაფერი შიგნით, შინაგანშია, სულშია თუ მსგავსი რამ, მაგრამ ეს მხოლოდ ცარიელი სიტყვებია, რადგან შიგნით, სულშიც თუ … ისევე ვეძებ როგორც გარეთ, ფიზიკურად – ფიზიკურად შინაგანში, ფიზიკური კი შინაგანში როგორ … ან … საერთოდაც შინაგანს რას ვუწოდებ?

და ამიტომაც მიყვარს ის, სხვა …. რომელშიც ვპოულობ იმას, რაც მაკლია და არა აქვს მნიშვნელობა, რომ ეს რეალურად არსებული სხვა, ჩემი ფანტაზიისა თუ ოცნების ნაყოფია, შესაძლოა რომელიმე ზღაპრისა თუ წიგნის ან ფილმის პერსონაჟი … ოცნებები, რომლებიც ბავშვობაში სრულიად ნორმალურია – ცხოვრების მანძილზე მატულობს და … ვერ ვიზრდები …

რეალურად კი მომწონს და ვიღებ მხოლოდ იმას, რაც ჩემს აზრთა წყობას შეესაბამება, იმაში გაურკვევლად თუ რამ განაპირობა, რატომ მაქვს ასეთი აზრები, რატომ ვთვლი ამას პრობლემურად, როცა სხვისთვის საერთოდ არაა პრობლემა და შეიძლება პირიქითაც კი …

მაგრამ ის, ვინც ჩემს აზრთა წყობაში არ ჯდება, ვისი აზრებიც სხვანაირია – ის მიუღებელია ჩემთვის … და თუ მაინცდამაინც მასში ვიპოვე ის, რაც მე მაკლია … მაშინვე ვცდილობ მის მისაკუთრებას და ვცდილობ შევცვალო … თუ ვერ ვახერხებ, როგორც წესი, ეს არ გამოდის, იწყება … ეჭვიანობა, პრეტენზიები – მოკლედ სერიალი …

ჩემი აზრებიდან უკვე ვიცი როგორი უნდა იყოს ის, რა თუ როგორ უნდა იქცეოდეს, იმოსებოდეს, საუბრობდეს … ეს ჩამონათვალი უსასრულოა … ანუ როგორიც მინდა რომ ვიყო, ისეთი უნდა გახდეს ის …

ჩემი ცვლილების გარეშე _ სამყარო უნდა მომერგოს მე …

რა რთული და ჩახვეული ჩანაწერი გამოვიდა …

არადა, სამყაროს განვითარებას თავისი კანონები აქვს, რომლებსაც არათუ ვიცნობთ, არც კი გვაინტერესებს, იმიტომ, რომ ჩვენსას არ ემთხვევა …

მივატოვეთ სამყარო სამყაროში, რომელშიც ვართ … მივატოვეთ, ის, რასაც დღეს ზოგადად ღმერთს უწოდებენ, რომელიც სადღაც იქაა და მე აქ …

„მთავარი კითხვა ის კი არ არის: როგორ გავიგო მე ბევრი რამ?

არამედ: როგორ ვიქცე მე სრულყოფილ ადამიანად, როგორ მივუახლოვდე მე ჩემს დანიშნულებას?“

“მთავარი კითხვა ის კი არ არის: როგორ გავიგო მე ბევრი რამ?

არამედ: როგორ ვიქცე მე სრულყოფილ ადამიანად, როგორ მივუახლოვდე მე ჩემს დანიშნულებას?“

გზა, რომელიც ავირჩიე …

ცხოვრების გზაზე დაახლოებით ისე მივდივართ, როგორც ამ ვიდეოში ნაჩვენები ….

დაბადებისთანავე იწყება – ეს ასეა, ეს კარგი და ის ცუდია …. მორალურია,. ოჯახი, შვილი, ქორწილი, და უამრავი …. შემდეგ სკოლის პერიოდი … უმაღლესი …

თანდათან ის ჩაფხუტი ყალიბდება, რომელიც ყველაფერს ფარავს და მხოლოდ იმას ვხედავთ, რაც გვისწავლია, რასაც, როგორც საკუთარ უდიდეს მონაპოვრს ვაღიარებთ და იმდენად კომფორტულად ვართ, რომ ამ წარსულისეულისა და იმის, რაც ჩვენი არაა, გარეშე არ შეგვიძლია … არათუ დავიწყება, ვერ ველევით და უდიდეს კომფორტში ვართ იმ აზრებში, რომელშიც ვცხოვრობთ …

მაგრამ, ცხოვრებას თავისი კანონები აქვს და რომელიც თოკზე დაკიდებული ქვის მსგავსად გვეჯახება და შანსს გვაძლევს, რომ იქნებ-და რაღა ცვლილება მოხდეს ჩვენს ჩაკირულ-შესისხლხორცებულ აზრებში …

მთელი ცხოვრება ვეძებთ ბედნიერებას – ვიძენთ გამოცდილებას. ზოგჯერ გვგონია, რომ ბედნიერება ვიპოვეთ და ისევ გამოცდილება აღმოჩნდება ხოლმე …

გამოცდილება, რომელსაც ეგრევე ვივიწყებთ, როგორც კი ტკივილი გადაივლის და ისევ ჩვენს კომფორტულ აზრებს ვეძლევით …

მნიშვნელოვანი პრობლემები, რომელთა წინაშე ვდგევართ, შეუძლებელია გადაიჭრას აზროვნების იმავე დონით, რომელმაც ისინი შექმნა” ალბერტ აინშტაინი

გზა, რომელიც ავირჩიეთ … და კითხვა, რომელიც არ ისმება: რატომ ავირჩიე მე ეს გზა? (და სხვა მრავალი კითხვა)

„ნათელი“ წარსული vs მომავალი

საქართველოში არასდროს ყოფილა ასე მარტივი არჩევანის გაკეთება ….

ჩანაწერი სრულად

კოკასა შიდა ….

  • ვიცვლებით კი ადამიანები?!
  • იშვიათად …. ძირითადად, ვთამაშობთ ….

  • და ოდესღაც მჟღავნდება …. „კოკასა შიდა რაცა დგას, იგივე წარმოდგინდების ….“

ჩვენ მხოლოდ „კოკას“ ვალამაზებთ, შიგთავსი იგივეა …. შედეგიც შესაბამისი:

გალამაზებული „კოკა“ მაინც ძველდება, ბერდება და ოდესღაც ტყდება …. დაჭაობებული შიგთავსი რჩება ….

შეხვედრა ანუ „რაღაც სხვა“

ცხოვრების სრულიად კონკრეტულ მომენტში, განსაზღვრულ დროსა და გარემოებაში ….

ჩანაწერი სრულად

რას ვხედავთ

რას ვხედავთ ძირითადად დამოკიდებულია იმაზე, თუ რას ვეძებთ ….

ჩანაწერი სრულად

ადამიანი, რომელიც შეიძლება შევადაროთ:

სამზარეულოს კარადაში გამოკეტილ სტრადივარის ვიოლინოს?!


ვიოლინო თავისით ვერადროს გამოვა, ადამიანს კი გასაღები თავად აქვს, მაგრამ …