ცხოვრების საზრისი

როცა გაქვს ყველაფერი: სახლი, მანქანა, სამსახური(ნივთები, ტიტულები) … და არ გაქვს ცხოვრების აზრი, ყველაფერი ფასს კარგავს
როცა გაქვს ცხოვრების აზრი (თუნდაც სხვა არაფერი), ნივთებს(ტიტულებს) ფასი არა აქვს (არის მხოლოდ საშუალება)

ცხოვრების აზრის გარეშე ცხოვრება ნივთებზე(ტიტულებზე), გარე ფაქტორებზე დამოკიდებულებას იწვევს, ადამიანი ხდება რომელიმე კონფესიის ან პარტიის მრევლი/მხარდამჭერი, გაურბის სიფხიზლეს, გარეგნული იერის(მაკიაჟი, თმების შეჭრა, ტატუ და სხვა) ცვლილებით ცდილობს რაღაცის შეცვლას(ცვლილების ილუზიას იქმნის) …

ცხოვრების საზრისის გარეშე, ცხოვრებაში საყრდენის პოვნა უწევს საკუთარი თავის გარეთ, საგნებში, სხვაში(სხვა ადამიანში), ამაყობს ნივთებით, ტიტულებით, შელამაზებული გარეგნობით და სხვა, რითიც კიდევ უფრო მეტად დამოკიდებული ხდება გარე ფაქტორებზე და კიდევ უფრო მეტად კარგავს თავისუფლებას, ჩიხში უფრო ღრმად შედის და რაც სრულიად მართებულია – არასწორი გზა არ არსებობს ..

ჩიხი, რომელმაც ადამიანი სიკვდილში უნდა გაატაროს(შეიყვანოს), სადაც ის უნდა მოკვდეს იმ აზრებში რა აზრებიც აქვს, რომლებითაც ცხოვრების საზრისამდე მისვლა ვერ მოახერხა, საკუთარ აზრებში ამ სიკვდილის შემდეგ რომ კითხვა დაისვას უფრო მაღალზე, ვიდრე არის: რა ვჭამო, რითი გავერთო, და ასე შემდეგ ….
სანამ ადამიანი ცხოვრების აზრამდე ვერ მივა, მანამდე სულ საკუთარ ან სხვის მიერ შემოთავაზებულ ილუზიებში იქნება, აზრს მოკლებულ მოლოდინში …. ელოდება და რას არ იცის … (სულ ელი-ს) … გარედან/სხვისგან ელოდება იმას, რაც მხოლოდ და მხოლოდ მისი გასაკეთებელია …

Advertisements