თვითრეალიზება თუ ილუზია ?!

რა ხდება ადამიანი როცა ვერრეალიზდება, ვერ მიდის ცხოვრების საზრისამდე?!
რისთვის-რატომ ცხოვრობს, რასაც აკეთებს რატომ-რისთვის აკეთებს და სხვა …

უმეტესობა გართობას ეძლევა და იქ ცდილობს თავის პოვნას, სხვა პოლიტიკაში მიდის, ნაწილი იწყებს „სხვაზე ზრუნვას“ და ხდება უფლებათა დამცველი, ეკოლოგიის გულშემატკივარი და სხვადასხვა …
ფბ-მ ეს საკითხი ნაწილობრივ „მოაგვარა” – იქმნება თვითრეალიზაციის უდიდესი ილუზია – დაიწერება პათეტიკით სავსე სტატუსი, დაიდება სურათები და … იქმნება ილუზია რომ ადამიანმა რაღაც მნიშვნელოვანი გააკეთა, სოციუმში-სოციუმისთვის – „ერისა და ღვთის წინაშე ვალი მოიხადა“, შემდეგ დაიძინებს და მეორე დღეს იგივე – ერთიდაიგივე …

ადამიანი იბადება სრულიად გარკვეული მიზნით, რომლის შეცნობა ხდება თვითშემეცნების გზით – „შეიცან თავი შენი”, რისი, ასე ვთქვათ, წინაპირობაა დ.გურამიშვილისეული 4 კითხვა: ვინ ვარ, საიდან მოვედი, სად ვარ, სად მივდივარ?
ადამიანი კითხვის დამსმელი ერთდაერთი არსებაა სამყაროში …
კითხვები, რომელმაც ადამიანი ცხოვრების საზრისამდე უნდა მიიყვანოს …
ამ 4 კითხვაზე პასუხი სასკოლო-საუნივერსიტეტო-სამეცნიერო-ინტერნეტ განათლებით ვერ მიიღწევა …
ეს მხოლოდ მას შემდეგ არის შესაძლებელი, როცა ადამიანი ცხოვრებისეული გარემოებებისდა გამო მივა მდგომარეობამდე „ვიცი, რომ არაფერი ვიცი” ანუ სრულ უძლურებამდე იმ აზრებში, რაც მას აქვს და რითიც საზრდოობს … მივა სიცარიელემდე, თავისუფლებამდე – გარემოს მიერ შთაბეჭდილ-შთაგონებულ ყველანაირი აჩემებისგან თავისუფალ მდგომარეობამდე(“ეს ასეა, ის ისე უნდა” და სხვა მსგავსი) … თავისუფლების მდგომარეობამდე, რომლიც მხოლოდ წამია და არა ერთხელ მიღწეული სტატიკური რამ, რომელიც ყოველწამს ხელახლა მოსაპოვებელია ….

Advertisements