გრიგოლ რობაქიძე – ნატვრა-ანდერძი

… „ჩემმა მკითხველმა იცის, თუ როგორ მესახება მე მცხეთა… შედიხარ ტაძარში და ამჩნევ კუთხეში მარჯვნივ პაწია სალოცავს ძველისძველ აშენებულს. ტაძრის მშენებლებს იგი არ დაუნგრევიათ…

ჩემი ნატვრაა:

როცა მე ამ ქვეყნად აღარ ვიქნები, მოდიოდეს ვინმე ქართველი დედა ყოველწელს მცხეთას, მწიფობის, ჩემი დაბადების თვეში. სანთელს ანთებდეს ამ პაწია სალოცავის წინ და ლოცვით ახსენებდეს ჩემს სახელს. მეტს არას ვთხოვ საქართველოს“.

————————————————————

P.S. ნეტავ ვინმემ თუ აუსრულა ნატვრა ???

პირადად მე არა 😦

Advertisements