მოსმენა-გაგება არის კი?!

რაც ეს ანდერძი დავწერე …

წაიკითხა რამოდენიმემ, ვისაც ვიცნობ და … დაიწყო …

გვესმის და ვიგებთ იმას, რაც გვაწყობს და არა ის, რაც საუბარისას თუ წერილობით მეორე ადამიანს …

ვიცით, რომ ასეა და მორჩა – ბავშვობაში რომ ეთქვათ ხარზე “პეპელაო”, ხარისთვის მთელი ცხოვრება პეპელა უნდა დაგვეძახა, ისე, რომ კითხვაც არ გაგვიჩნდებოდა …

გაგება არ ხდება … სხვისი რომ გავიგოთ, საკუთარი გვესმის კი?!

ესე იგი, რა გამოდის? რომ გადავტრიალდე, მაინც ისე გააკეთებენ როგორც თავად ჩათვლიან საჭიროდ – ეს ყველაფერი კი, რა თქმა უნდა, მათი საუკეთესო, უკეთილშობილესი აზრებიდან იქნება … და სხვას რა უნდა არავის აინტერებს … ასეა წესი და …

წესი, ტრადიცია, ჭირისუფალი – ანუ ფარსი

აღშფოთებული ვარ 😦 ვიცოდი, რომ მოსმენა, როგორც ასეთი, არ ხდება, მაგრამ … იმედია 🙂

Advertisements