“მთავარი კითხვა ის კი არ არის: როგორ გავიგო მე ბევრი რამ?

არამედ: როგორ ვიქცე მე სრულყოფილ ადამიანად, როგორ მივუახლოვდე მე ჩემს დანიშნულებას?“

Advertisements

?!

„თავისუფალი მხოლოდ ისაა, ვინც ყველაფერი დაკარგა, რისთვისაც ცხოვრება ღირს“

 „იცხოვრო, ნიშნავს იცხოვრო სხვისთვის“

ერიხ მარია რემარკი

რეალობიდან …

XVII საუკუნე – რენე დეკარტი (René Descartes) :

„ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“(ლათ. Cogito, ergo sum)

XXI საუკუნე:

ვარ სოციალურ ქსელში: Facebook, Instagram, Twitter – ვიღებ სელფს,

მაშასადამე ვარსებობ?!

ქართული მეტყველების კულტურა

ქართული მეტყველების კულტურა

ა. არაბული 2008წ.

მართალია წიგნის დასახელება არის – „ქართული მეტყველების კულტურა“ – მაგრამ, მგონი, უფრო ზუსტი იქნებოდა „ქართულად მეტყველების კულტურა“ … 🙂

რაღაც სხვა …

უკვე პირადი ტრაგედია, ტრაგიკული მომენტები, სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე ყოფნა და თვით სიკვდილიც კი საკმარისი აღარაა …

ასეთი ცხოვრებისეული მომენტების, სიტუაციების ჩავლის შემდეგ აქცენტი კეთდება იმაზე რომ „თუ არ გიწერია არ მოკვდები“ ან უბრალოდ, როგორც რაღაც ამბავის(შემთხვევის) მოყოლა ხდება და ამით სრულდება (ზოგი ცხვარს დაკლავს, სხვა ხეზე დააკაკუნებს 3-ჯერ ან მამაოს მიადგება) …

ერთი-ორი ემოცია და ვითომ გადაფასება(მთლიანად ბლეფი), ყოველგვარი ცვლილების გარეშე და გრძელდება იგივე …

უკვე პირადი ტრაგედია, ტრაგიკული მომენტები, სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე ყოფნა და თვით სიკვდილიც კი საკმარისი აღარაა ადამიანი დაფიქრდეს, რომ …

რეალურად, ასეთი შემთხვევა-მომენტების შემდეგ უკვე ნაჩუქარი სიცოცხლით გრძელდება ცხოვრება … კითხვა დაისვას: როგორ, რატომ და რისთვის …

არადა ესაა უმთავრესი …

გართობამ, კომფორტმა და ყოვლისმცოდნეობამ სრულიად დაბინდა ადამიანის ცნობიერება …

„ჯვარს ეცვი, თუ გინდა! საშველი

არ არის, არ არის, არ არის!“ (გალაკტიონი)

„და არ ვიცი როგორ ამოვიდე ამ ტალახიდან, რომელსაც ეწოდება მიწა.

არა სიცოცხლე.

არა სიკვდილი.

არამედ რაღაც სხვა“ (ტერენტი გრანელი)

ბრიყვი

ბრიყვობის პრობლემის არსი ისაა, რომ ადამიანი კითხვას არ სვამს, კითხვას: „ვინ ვარ“?

ბრიყვს არ აინტერესებს და არც სურს დააკვირდეს, გვერდიდან შეხედოს საკუთარ თავს, მივიდეს საკუთარი თავის შეცნობამდე  … მას არც სხვისი ესმის და არც თავისი იცის …

როგორც წესი, ყველა თვლის რომ იცის ვინ არის და თავისთავად არავინ თვლის რომ ბრიყვია … მაგრამ ასე კი ?!

რაც უფრო განათლებულია ადამიანი მით უფრო უძნელდება საკუთარ თავზე დაკვირვება. მან ხომ ფაქტობრივად „ყველაფერი იცის“, ისიც კი რომ ბრიყვი არაა …

P.S. აქ საუბარი არაა ბრიყვობის მდგომარეობაზე, რომელიც მემკვიდრეობითია ან რაიმე გარეგანი თუ სხვა ფაქტორებით არის გამოწვეული – როდესაც დაკვირვება, სწორი განსჯა-ანალიზი შეუძლებელია …