“მთავარი კითხვა ის კი არ არის: როგორ გავიგო მე ბევრი რამ?

არამედ: როგორ ვიქცე მე სრულყოფილ ადამიანად, როგორ მივუახლოვდე მე ჩემს დანიშნულებას?“

Advertisements

„რა სწამს მას, ვისაც არ სწამს“

უმბერტო ეკო, კარლო მარია მარტინი – „რა სწამს მას, ვისაც არ სწამს“

დიალოგები

ემანუელე სევერინოს, მანლიო სგალამბროს, ეუჯენიო სკალფარის, ინდრო მონტანელის, ვიტორიო ფოას, კლაუდიო მარტელის მონაწილეობით

რეალობიდან …

XVII საუკუნე – რენე დეკარტი (René Descartes) :

„ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“(ლათ. Cogito, ergo sum)

XXI საუკუნე:

ვარ სოციალურ ქსელში: Facebook, Instagram, Twitter – ვიღებ სელფს,

მაშასადამე ვარსებობ?!

ქართული მეტყველების კულტურა

ქართული მეტყველების კულტურა

ა. არაბული 2008წ.

მართალია წიგნის დასახელება არის – „ქართული მეტყველების კულტურა“ – მაგრამ, მგონი, უფრო ზუსტი იქნებოდა „ქართულად მეტყველების კულტურა“ … 🙂

რაღაც სხვა …

უკვე პირადი ტრაგედია, ტრაგიკული მომენტები, სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე ყოფნა და თვით სიკვდილიც კი საკმარისი აღარაა …

ასეთი ცხოვრებისეული მომენტების, სიტუაციების ჩავლის შემდეგ აქცენტი კეთდება იმაზე რომ „თუ არ გიწერია არ მოკვდები“ ან უბრალოდ, როგორც რაღაც ამბავის(შემთხვევის) მოყოლა ხდება და ამით სრულდება (ზოგი ცხვარს დაკლავს, სხვა ხეზე დააკაკუნებს 3-ჯერ ან მამაოს მიადგება) …

ერთი-ორი ემოცია და ვითომ გადაფასება(მთლიანად ბლეფი), ყოველგვარი ცვლილების გარეშე და გრძელდება იგივე …

უკვე პირადი ტრაგედია, ტრაგიკული მომენტები, სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე ყოფნა და თვით სიკვდილიც კი საკმარისი აღარაა ადამიანი დაფიქრდეს, რომ …

რეალურად, ასეთი შემთხვევა-მომენტების შემდეგ უკვე ნაჩუქარი სიცოცხლით გრძელდება ცხოვრება … კითხვა დაისვას: როგორ, რატომ და რისთვის …

არადა ესაა უმთავრესი …

გართობამ, კომფორტმა და ყოვლისმცოდნეობამ სრულიად დაბინდა ადამიანის ცნობიერება …

„ჯვარს ეცვი, თუ გინდა! საშველი

არ არის, არ არის, არ არის!“ (გალაკტიონი)

„და არ ვიცი როგორ ამოვიდე ამ ტალახიდან, რომელსაც ეწოდება მიწა.

არა სიცოცხლე.

არა სიკვდილი.

არამედ რაღაც სხვა“ (ტერენტი გრანელი)